دو بیتی 31

 

«آتشگاهِ آغوش»

از آن شــب که شـــدم  دربـــانِ آتشـــگاهِ آغـوشــت

دلــم پَــر می زند، روشــن کنـم لَـب های خامـوشت

 

لَهیــــبِ آتشــــی دارد، هـــــزاران تــــارِ گیســـویــت

که با مَسّ سر انگشتی، دلــــم گــردیده مدهـوشت

«رادمان»

 

/ 0 نظر / 3 بازدید