دو بیتی 116

 

«چلچراغ»

مِنِه تاریکیِ شَو، او چلچراغی که اِسوســـه

صورتِ ماهه تونِه، که ای قَدِه ناز و مَلوســـه

 

اِدِرَخشی مِنه جَمع، چی دُدَره شاه پری یون

بِل بیام تا که لووُم، غنچه ی لوواته ببوســـه

«رادمان»

 

پی نوشت:

دوبیتی بختیاری

ترجمه:

در تاریکی شب، چلچراغی که می سوزد

صورت ماه توست که این قدر ناز و ملوس است

در میان جمع، مانند دختر شاه پریان می درخشی

اجازه بده بیایم و لبم، غنچه ی لب هایت را ببوسد!

/ 0 نظر / 112 بازدید