دو بیتی 49

 

«آفتابِ نگاهت»

از آفتــابِ نگـاهت، جهــان پُــر از جــان است

کجاست طلوع و غروبی که از تو پنهان است

 

سُــراغِ کــویِ تــو گیــرد، هر آن که حق جوید

غریــقِ مهــرِ تــو گــردد، دلی که لرزان است

 «رادمان»

 

/ 0 نظر / 5 بازدید