رادمان
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ رادمان
آرشیو وبلاگ
      بینش ()
قطره نویسنده: رادمان - جمعه ۱۳٩٢/۱٢/٩

 

نام شعر: قطره

شماره ثبت در سایت شعر نو: 297171

شعر از: محمد رادمان

 

آن زمان که ناگهان قطره شدم،

توی دریا بودم

مثل من در آن جا

صد نه، هزار هزار

شایدم بیش تر از آن

قطره ی زیبا بود.

 

قطره قطره، اما

همه دریا بودیم

 

روبرویم قطره ای بود به زیبایی ماه!

آن قَدَر زیبا بود

که خودِ دریا بود!

یک نظر کافی بود

که گرفتار شویم

او به عشق من و من،

به عشق او!

 

این گذشت،

تا که خورشیدِ حسود

از تمام قطره ها

تاج خوشبختی، ربود!

آن قَدَر تابید و تابید

که دریا خون شد

من و قطره ها گرفتار شدیم

سوختیم تا که رسیدیم به نزدیکی عرش

سوزِ سرما

همه جا را پُر کرد

سردمان شد،

شدیم ابر سپید!

 

بادِ سرکش،

شروع کرد به شوریدن ابر

سوقِ مان داد،

به سمت کوه ها

دلمان پر غم بود

سرد و سنگین بودیم

عشق من،

بالا بود

ـ که هوا سردتر از پایین بود ـ

صورتش یخ زده بود

شده بود دانه ی برف!

مثل او هم بسیار

 

من ولی پایین ترین جا بودم

شده بودم باران

مثل من هم بسیار

 

آمدیم پایین و پایین

تا رسیدیم به زمین

هر یکی جایی رفت

قطره هایی دیدم

بی خبر از همه جا رفتن و رفتن، تا خاک

من و چند قطره سرازیر شدیم تا کفِ دشت

 

ناگهان غوغا شد

از هجوم قطره ها

جویبار کاملی بر پا شد

جویباری که هزار قطره ی زیبا،

مسافر می برد

همه شفاف،

همانند بلور

همه زیبا،

به زیبایی نور

این یکی بر سر و کول آن بود

آن یکی بر سر و کول این بود

 

من ولی عاشق تنها بودم

عشق من گم شده بود

مانده بود آن بالا،

روی کوه های بلند

 

درد غربت،

عجب، بد دردی است

بدتر از آتشِ سرخ خورشید

مرگ،

گاهی

بهتر از زندگی غمگین است

 

چاره ای هیچ نبود

دلبرم را

سپردم

به دست سرنوشت

 

جویبارها،

به هم پیوستند

دو قدم مانده به دریا،

شدیم رود بزرگ

غصه ام یادم رفت!

مستِ دریا بودیم

ناگهان وارد رویای دل انگیز شدیم

قطره ای پر هیجان،

داد زد: وای خدا!

عاقبت آمدم آن جا که از اوّل بودم!

چه مسیر سختی،

تا خودم پیمودم!

 

یادم آمد که کسی گفت: تمامیِ جهان

می روند تا برسند به اولِ هجرت شان

با خودم زمزمه کردم: یا رب!

حکمتِ خلقتِ تو

چه حسابِ با کتابی دارد

ـ که محال است یکی قطره فراموش شود ـ

یار من از دل کوه های بلند

قصد من خواهد کرد

قطره های زیر خاک

چشمه ای خواهند شد

همه آهسته و پیوسته سفر خواهند کرد

تا سرانجام به «دریا» برسند...

 

  نظرات ()
کلمات کلیدی وبلاگ  
دوستان من آ آبادیس آ آفتاب نیوز آ بانک ملی آ پرشین بلاگ آ تقویم آ فورکا آ وبگاه عروض اداره کل آموزش و پرورش شهر تهران الف آموزش و پرورش منطقه دو اینفوگرافی ها پایگاه اطلاع رسانی وزارت آ. و . پ پخش زنده تلوزیون تابناک ترانه سراب جدول پخش برنامه های سیما خبر آنلاین خبرگزاری فارس دیدن زمین زیبا سخن سازمان هواشناسی کشور سیویلیکا: دانلود مقاله شعر نو ضمن خدمت فرهنگیان عصر ایران علّاوی قالی کوه قرآن مسیر یابی نقشه تهران ورزش 3 پرتال زیگور طراح قالب