کاش شاعر بودم نویسنده: رادمان - یکشنبه ۱۳٩٢/۱۱/٦

 

نام شعر: کاش شاعر بودم

شماره ثبت در سایت شعر نو: 280345

شعر از: محمد رادمان

 

ماه من! زیبایم!

آن نخستین دیدار

هر چه می دیدم و در فکرم بود

خم ابروی تو بود

رنگ چشمان تو هوش از من برد

موج گیسوی تو مسحورم کرد

آن چه هر لحظه به عشقم افزود،

خال زیبای تو بود

کاش شاعر بودم

عصر یک روز قشنگِ پاییز

یک قدم مانده به خاموشی شب

آن زمان، که تازه پیدا شده ماه

من و تو در رویا

می نشستیم لب آب روان

چشمه هم مست ز بوی ریحان

گل پونه، خندان

دو، سه خط شعر به سبک سهراب

از انار و جانماز و محراب

تا فریبندگی تو، رعنا

می سرودم که بماند فردا

کاش در نقاشی

اندکی ذوق نصیبم می شد

تا درون یک قاب

می کشیدم مهتاب

و تو را ماه

که در پهنه ی شب

خنده ای ناز، و شیرین بر لب

زیر پایت چشمه

عکست افتاده به آب

آب هم در تب و تاب...

آه، ای زیبا رو!

رنگ شعر من اگر مهتابی ست،

قاب نقاشی من،

هر چه هم ساده و زیبا، اما

ماهِ در چشمه کجا

چشمِ ماه تو کجا

 

  نظرات ()