غزل «زاده ی ماه» نویسنده: رادمان - پنجشنبه ۱۳٩۳/۳/٢٢

نام شعر: زاده ی ماه

شماره ثبت در سایت شعر نو: 316165

شعر از: محمد رادمان

 

این که اشعار من این گونه پی محبوب است

به خدا دست خودم نیست، دلم آشوب است

 

گر چه با سِحر نگاهش، غزلم توفانی است

اثرش بر من و آرامش من مطلوب است

 

ساغر شعر، اگر پُر نشود با رُخ یار

هر چه ریزند در آن، مُسکِره ای معیوب است

 

خالِ زیبای لبش از چه سخن می گوید؟

«این نشانی است که این غنچه ی لب مرغوب است»      

 

کاش از طعم لبانش بچشاند بر من

بی گمان مستی آن بیش تر از مشروب است

 

ای خوش آن روز که چنگی بزنم بر مویش

ای خوش آن چنگ که بر سینه ی او مصلوب است

 

رنگِ لبخندِ ملیحش نرود از یادم

از همین روست که این قدر دلم مجذوب است

 

رادمان! چشم به راه قدمش باش که او

زاده ی حضرت ماه است و بِدان منسوب است


 

  نظرات ()